UWAGA : Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. OK

12 430 20 09
695 695 103

ul. Lubicz 25, pok.326
31-503 Kraków

Pierścionki zaręczynowe - historia

Pierścionki zaręczynowe - krótka historia, czyli na który palec zakładać i ile wydać na pierścionek zaręczynowy ?
 

Pierścionek zaręczynowy najczęściej przyozdobiony jest w diament. Ten kamień szlachetny traktowany jest jako element spajający związek, sprzyjający wierności, długiej miłości a także zgodzie pomiędzy przyszłym mężem i żoną. Pierścionek zaręczynowy jest specjalnym podarunkiem, który kandydat na męża ofiarowuje swojej wybrance w dniu zaręczyn.

Zgodnie z tradycją, narzeczony powinien założyć swojej ukochanej pierścionek zaręczynowy na palec - jest to najczęściej serdeczny palec prawej ręki.

Jednakże w niektórych krajach pierścionek zaręczynowy noszony jest na palcu serdecznym lewej ręki. Wywodzi się to z przekonania starożytnych Greków, którzy wierzyli, iż w palcu serdecznym lewej ręki początek ma żyła która prowadzi do serca - vena amoris - żyła miłości. Przyjęcie pierścionka przez wybrankę serca jest wyrazem akceptacji zaręczyn, symbolem miłości a także znakiem dla innych mężczyzn, wyraźnie mówiącym, że znalazła już kandydata na męża.

Początkowo wręczanie pierścionków nie wiązało się z przyszłym małżeństwem, był to raczej znak miłości, wielkiego uczucia czy też przyjaźni. Już starożytni Rzymianie obdarowywali swoje wybranki serca pierścieniem wykonanym ze złota, żelaza lub wręczali srebrną monetę. W pierścieniu wygrawerowany był mały klucz - prawdopodobnie miał on symbolizować ochronę i uwielbienie dla serca mężczyzny.

Podczas kolonializmu w Ameryce wręczano naparstek jako znak wiecznego zjednoczenia. Kobiety mogły usunąć górną cześć naparstka, tworząc tym samym pierścionek. Wręczanie naparstka zamiast pierścionka zaręczynowego było popularne do końca XIX w. zwłaszcza w małych, religijnych i zamkniętych społecznościach.

Pierścionki zaręczynowe jako symbol oddania się zakochanych w okresie narzeczeństwa mają swój początek w ustanowieniu przez Papieża Innocentego III okresu oczekiwania pomiędzy obietnicą małżeństwa a samą ceremonią zaślubin.

Pierwszym udokumentowanym przypadkiem wręczenia pierścionka zaręczynowego z brylantem było wręczenie takiego pierścionka w 1477 roku Marii Burgundzkiej przez Arcyksięcia Maksymiliana. To wydarzenie zapoczątkowało tradycję wręczania pierścionków z brylantem.

Początkowo było to modne w wyższych klasach społecznych i tylko one mogły sobie pozwolić na coś takiego. Po odkryciu w 1870 roku kopalni diamentów w Afryce i wraz ze wzrostem produkcji tych kamieni szlachetnych na taką formę oświadczyn mogli pozwolić sobie także ludzie z niższych klas. Dopiero w 1930 roku w Stanach Zjednoczonych zaczęto upowszechniać i promować pierścionki zaręczynowe z brylantem jako prezent zaręczynowy dla każdego. Panowało wówczas przekonanie, iż narzeczony powinien przeznaczyć na zakup pierścionka ekwiwalent miesięcznej pensji. Później sugerowano, aby na zakup przeznaczyć ekwiwalent dwóch miesięcznych pensji.

W dzisiejszych czasach zmieniło się wiele jeśli chodzi o pierścionki zaręczynowe. Oprócz diamentów pierścionki zaręczynowe przyozdobione są kolorowymi kamieniami naturalnymi tj szmaragdami, rubinami , szafirami czy też ametystami lub perydotami. Nie muszą też być wykonane tylko i wyłącznie ze złota - spotkać można pierścionki zaręczynowe wykonane z platyny jak i białego złota. Do niedawna przyszły Pan młody musiał wykazać się także nie lada sprytem, aby poznać rozmiar palca wybranki i w tajemnicy przed nią kupić odpowiedni pierścionek zaręczynowy.

Obecnie narzeczeni często wspólnie kupują ten szczególny podarunek, który po upływie lat z pewnością stanie się nie tylko cenną pamiątką rodzinną, ale także świadkiem wielu lat odwzajemnionej miłości.

Źródło: http://en.wikipedia.org/wiki/Engagement_ring